Η κλινική μου προσέγγιση
Η νόσος του Mondor του πέους είναι μια συχνά υποδιαγνωσμένη πάθηση. Πολλοί ασθενείς προσέρχονται με έντονη ανησυχία πιστεύοντας ότι έχουν Peyronie ή κάποια σοβαρή πάθηση. Στόχος μου είναι η γρήγορη καθησύχαση με σαφή διάγνωση και ενημέρωση.
Στην ιατρική μου πρακτική ακολουθώ τις κατευθυντήριες οδηγίες EAU SRH 2024 για τη διαφορική διάγνωση και αντιμετώπιση:
- Κλινική ψηλάφηση και αναγνώριση χαρακτηριστικής σκληρής χορδής.
- Επιβεβαίωση με έγχρωμο Doppler πέους — απουσία ροής στη φλέβα.
- Διαφορική διάγνωση από νόσο Peyronie και σκληρυντική λεμφαγγειίτιδα.
- Συντηρητική θεραπεία — αποφυγή περιττών παρεμβάσεων.
- Έλεγχος υπερπηκτικότητας μόνο σε υποτροπή ή άτυπη παρουσίαση.
- Καθησυχαστική ενημέρωση και σαφές πλάνο επανεκτίμησης.
Τι είναι η νόσος Mondor
Η νόσος του Mondor είναι επιπολής θρομβοφλεβίτιδα, που περιγράφηκε αρχικά από τον Henri Mondor το 1939 σε φλέβες του θωρακικού τοιχώματος. Στο πέος εντοπίζεται στην επιπολής ραχιαία φλέβα του πέους.
Πρόκειται για σπάνια οντότητα — επιπολασμός 1,4% στους ενήλικες άνδρες. Συνήθως εμφανίζεται σε ηλικίες 20–40 ετών, με ιστορικό έντονης ή παρατεταμένης σεξουαλικής δραστηριότητας. Η πορεία είναι αυτοπεριοριζόμενη και η πρόγνωση εξαιρετική.
Αίτια και παράγοντες κινδύνου
- Έντονη ή παρατεταμένη σεξουαλική επαφή (πιο συχνή αιτία).
- Παρατεταμένη σεξουαλική αποχή με ξαφνική επανάληψη.
- Τραύμα του πέους (μηχανικό, μετά μαλάξεις).
- Ιατρογενές: μετά από βιοψία πέους, Doppler, καθετηριασμό.
- Λοιμώξεις (ουρητρίτιδα — σπάνια).
- Πυελική ή υπογάστρια χειρουργική επέμβαση.
- Υπερπηκτικότητα (έλεγχος μόνο σε υποτροπή): παράγοντες V Leiden, αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα.
- Νεοπλασίες πέους ή λεμφικού συστήματος (σπάνια).
Συμπτώματα και κλινική εικόνα
- Ψηλαφητή σκληρή, χορδώδης διόγκωση στη ραχιαία επιφάνεια του πέους.
- Ήπιος πόνος ή δυσφορία (έντονος πόνος είναι ασυνήθιστος).
- Ερυθρότητα ή τοπική θερμότητα της υπερκείμενης δερματικής επιφάνειας.
- Δυσφορία κατά τη στύση ή τη σεξουαλική επαφή.
- Απουσία συστηματικών συμπτωμάτων (πυρετός, αδιαθεσία).
- Έναρξη συχνά λίγες ώρες έως ημέρες μετά από έντονη επαφή.
- Η χορδή είναι σταθερή, μη μεταναστεύουσα, μη παλλόμενη.
Διάγνωση
Λεπτομερές ιστορικό
Έναρξη συμπτωμάτων, σχέση με σεξουαλική δραστηριότητα/αποχή/τραύμα, προηγούμενα επεισόδια, ιστορικό θρόμβωσης (ΕΒΘ, πνευμονική εμβολή), φάρμακα.
Φυσική εξέταση
Ψηλάφηση χαρακτηριστικής σκληρής, κορδωτής διόγκωσης κατά μήκος της ραχιαίας επιφάνειας του πέους. Επιθεώρηση δέρματος, αξιολόγηση τοπικής φλεγμονής.
Έγχρωμο Doppler πέους
Διαγνωστικό μέσο επιλογής. Επιβεβαιώνει απουσία ροής στην επιπολής ραχιαία φλέβα — θρόμβωση. Αποκλείει νόσο Peyronie ή λεμφαγγειίτιδα.
Έλεγχος υπερπηκτικότητας
Δεν χρειάζεται σε μεμονωμένο επεισόδιο. Ένδειξη μόνο για υποτροπιάζουσα νόσο ή ασθενείς με ιστορικό άλλων θρομβωτικών συμβαμάτων: παράγοντας V Leiden, μετάλλαξη προθρομβίνης G20210A, αντιθρομβίνη III, πρωτεΐνες C/S, αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα.
Διαφορική διάγνωση
Νόσος Peyronie
Ινώδης πλάκα στον χιτώνα των σηραγγωδών σωμάτων με κάμψη του πέους κατά τη στύση. Δεν εντοπίζεται κατά μήκος της φλέβας.
Σκληρυντική λεμφαγγειίτιδα
Διόγκωση λεμφαγγείου περί τον στεφανιαίο αύλακα, μη επώδυνη, αυτοπεριοριζόμενη. Doppler δείχνει λεμφαγγείο, όχι φλέβα.
Λεμφοκήλη πέους
Συγκέντρωση λεμφικού υγρού μετά τραύμα ή χειρουργείο. Μαλακή ψηλαφητή κήλη, όχι σκληρή χορδή.
Ουρητρίτιδα
Έκκριμα από την ουρήθρα, δυσουρία, καυσος. Δεν δίνει ψηλαφητή χορδή στη ραχιαία επιφάνεια.
Θεραπεία
Η αντιμετώπιση είναι συντηρητική — η πάθηση είναι αυτοπεριοριζόμενη και υποχωρεί συνήθως σε 4–8 εβδομάδες:
- ΜΣΑΦ (ιβουπροφαίνη 400–600 mg κάθε 8 ώρες) για 7–14 ημέρες.
- Τοπικά θερμά επιθέματα 2–3 φορές την ημέρα.
- Σεξουαλική αποχή για 4–6 εβδομάδες.
- Αποφυγή έντονης σωματικής δραστηριότητας στην οξεία φάση.
- Αντιπηκτική αγωγή σπάνια — μόνο σε υποτροπή ή τεκμηριωμένη υπερπηκτικότητα (επιπολής φλέβα, χαμηλός κίνδυνος).
- Αντιβιοτικά μόνο σε σαφή λοίμωξη (σπάνια ένδειξη).
- Επανεκτίμηση στις 4 και 8 εβδομάδες — έλεγχος υποχώρησης.
- Έλεγχος υπερπηκτικότητας σε υποτροπιάζοντα επεισόδια.
Πρόγνωση και πορεία
- Πλήρης υποχώρηση σε 4–8 εβδομάδες στη συντριπτική πλειοψηφία.
- Δεν αφήνει υπολειμματικές βλάβες (κάμψη, στυτική δυσλειτουργία).
- Η σεξουαλική λειτουργία επανέρχεται πλήρως.
- Δεν αυξάνει τον κίνδυνο εν τω βάθει φλεβοθρόμβωσης ή πνευμονικής εμβολής.
- Υποτροπή σε <5% — ενδείκνυται έλεγχος υπερπηκτικότητας.
- Άριστη πρόγνωση συνολικά.
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Τι είναι η νόσος του Mondor του πέους;
Είναι επιπολής θρομβοφλεβίτιδα της ραχιαίας φλέβας του πέους. Εκδηλώνεται ως ψηλαφητή σκληρή χορδή στη ραχιαία επιφάνεια του πέους, με ήπιο πόνο. Είναι αυτοπεριοριζόμενη πάθηση, χωρίς συστηματικά συμπτώματα.
Είναι σοβαρή κατάσταση;
Όχι. Η νόσος του Mondor είναι καλοήθης και αυτοπεριοριζόμενη. Υποχωρεί συνήθως μέσα σε 4–8 εβδομάδες με συντηρητική αντιμετώπιση. Δεν αυξάνει τον κίνδυνο συστηματικής θρόμβωσης ή πνευμονικής εμβολής.
Ποιες είναι οι αιτίες;
Έντονη/παρατεταμένη σεξουαλική επαφή, παρατεταμένη σεξουαλική αποχή, τραύμα του πέους (μετά εξέταση/βιοψία/Doppler), σπάνια συσχέτιση με υπερπηκτικότητα. Σε μεμονωμένο επεισόδιο δεν χρειάζεται εκτεταμένος έλεγχος.
Πώς διαφοροδιαγιγνώσκεται από τη νόσο Peyronie;
Η νόσος Mondor δίνει σκληρή χορδώδη ψηλάφηση κατά μήκος ραχιαίας φλέβας, χωρίς κάμψη του πέους. Η νόσος Peyronie δίνει ινώδη πλάκα στον χιτώνα των σηραγγωδών σωμάτων με κάμψη κατά τη στύση. Το Doppler πέους επιβεβαιώνει την απουσία ροής στη φλέβα στη Mondor.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Κλινική εξέταση (ψηλάφηση σκληρής, μη επώδυνης χορδής στη ραχιαία επιφάνεια) και έγχρωμο Doppler πέους (απουσία ροής στην επιπολής ραχιαία φλέβα). Δεν απαιτείται περαιτέρω απεικονιστικός έλεγχος.
Ποια είναι η θεραπεία;
Συντηρητική: ΜΣΑΦ (ιβουπροφαίνη), τοπικά θερμά επιθέματα, σεξουαλική αποχή 4–6 εβδομάδες. Σπάνια χρειάζονται αντιπηκτικά. Αν επανεμφανιστεί ή είναι άτυπη, διενεργείται έλεγχος υπερπηκτικότητας.
Πότε πρέπει να επισκεφθώ ουρολόγο;
Σε εμφάνιση σκληρής χορδής στη ραχιαία επιφάνεια του πέους, διαρκή πόνο, υποτροπή ή απουσία βελτίωσης μετά από 6–8 εβδομάδες. Επίσης για επιβεβαίωση διάγνωσης με Doppler και αποκλεισμό άλλων αιτίων.
Θα επηρεαστεί η σεξουαλική μου ζωή μακροπρόθεσμα;
Όχι. Η νόσος του Mondor δεν αφήνει υπολειμματικές βλάβες. Η σεξουαλική λειτουργία επανέρχεται πλήρως μετά την υποχώρηση της θρομβοφλεβίτιδας. Συνιστάται προσωρινή αποχή 4–6 εβδομάδων για να αποφευχθεί επιδείνωση.
Σχετικά θέματα
Έχετε ψηλαφητή χορδή στο πέος;
Κλείστε ραντεβού για κλινική εξέταση και έγχρωμο Doppler πέους. Η έγκαιρη διάγνωση καθησυχάζει και αποκλείει σοβαρότερες παθήσεις.
Επιστημονικές αναφορές
- EAU Guidelines on Sexual and Reproductive Health (2024) — uroweb.org
- Manimala NJ, Parker J. Evaluation and Treatment of Penile Thrombophlebitis (Mondor's Disease). Curr Urol Rep 2018;19(4):27 — pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Conkbayir I, Yanik B, Keyik B, et al. Superficial dorsal penile vein thrombosis (penile Mondor's disease): two case reports. J Clin Ultrasound 2010;38(3):158-60 — pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Day S, Bingham JB. Mondor's disease of the penis. Indian J Urol 2010;26(3):443-5 — pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
Γνωρίστε τον γιατρό
Δρ. Μαρίνος Βασιλάς, Ουρολόγος – Ανδρολόγος
Ο Δρ. Μαρίνος Βασιλάς προσφέρει εξειδικευμένη εξέταση και έγχρωμο Doppler πέους για τη διάγνωση της νόσου Mondor και τη διαφοροδιάγνωση από άλλες παθήσεις, με συντηρητική αντιμετώπιση και καθησυχαστική ενημέρωση.
Δείτε το πλήρες προφίλ
