Καρκίνος Επινεφριδίων

Ο Καρκίνος Επινεφριδίων (αδρενοφλοιϊκό καρκίνωμα) αντιμετωπίζεται με λαπαροσκοπική ή ρομποτική επινεφριδεκτομή. Ουρολόγος Ρόδος.

Καρκίνος Επινεφριδίων - Διάγνωση και Θεραπεία | Ουρολόγος Ρόδος
Δρ. Μαρίνος Βασίλας22 Απριλίου 202612 λεπτά ανάγνωσης

Γρήγορη Απάντηση

Ο καρκίνος επινεφριδίων ή αδρενοφλοιϊκό καρκίνωμα (ACC) είναι σπάνια αλλά επιθετική κακοήθεια του φλοιού του επινεφριδίου. Συχνά εμφανίζεται με ταχέως εξελισσόμενο σύνδρομο Cushing, αρρενοποίηση ή σαν μεγάλη επινεφριδιακή μάζα. Η διάγνωση βασίζεται σε ορμονικό έλεγχο, CT/MRI και FDG-PET/CT. Πρώτη θεραπεία είναι η ριζική χειρουργική εκτομή από εξειδικευμένο κέντρο, ακολουθούμενη από mitotane και εξατομικευμένη χημειοθεραπεία (EDP-M) ή ακτινοθεραπεία. Η πρόγνωση εξαρτάται από το στάδιο κατά τη διάγνωση.

Η Κλινική μου Προσέγγιση

Ο καρκίνος επινεφριδίων είναι μια από τις πιο απαιτητικές ογκολογικές οντότητες της ουρολογίας και ενδοκρινολογίας. Η σπανιότητα της νόσου, η συχνά καθυστερημένη διάγνωση και η ανάγκη για διεπιστημονική προσέγγιση καθιστούν κρίσιμη την παραπομπή σε εξειδικευμένο κέντρο, σύμφωνα με τις οδηγίες ESE/ENSAT.

Στην κλινική μου πράξη ακολουθώ τρεις βασικές αρχές:

  • Κάθε επινεφριδιακή μάζα > 4 cm με ύποπτα απεικονιστικά χαρακτηριστικά αξιολογείται ως πιθανός ACC μέχρι αποδείξεως του εναντίου.
  • Πλήρης ορμονικός έλεγχος πάντα — η αναγνώριση λειτουργικού όγκου επηρεάζει τη χειρουργική στρατηγική και τη μετεγχειρητική φροντίδα.
  • Η ριζική R0 εκτομή είναι ο μόνος ισχυρός προγνωστικός παράγοντας ίασης. Αυτό σημαίνει ανοιχτή προσέγγιση για τους περισσότερους όγκους > 6 cm ή με ύποπτα χαρακτηριστικά.

Η συνεργασία με ογκολόγο, ενδοκρινολόγο και ακτινοθεραπευτή είναι θεμελιώδης. Στόχος μας είναι η σωστή διάγνωση, η πλήρης χειρουργική εκτομή και η εξατομικευμένη συμπληρωματική θεραπεία που θα δώσει στον ασθενή τις καλύτερες δυνατές πιθανότητες.

Τι είναι ο Καρκίνος Επινεφριδίων;

Με τον όρο καρκίνος επινεφριδίων αναφερόμαστε κυρίως στο αδρενοφλοιϊκό καρκίνωμα (ACC), μια επιθετική κακοήθεια του φλοιού του επινεφριδίου. Πρόκειται για διαφορετική οντότητα από:

  • Καλοήθη αδενώματα — πολύ πιο συχνά, μη επιθετικά (δείτε σχετικό άρθρο).
  • Φαιοχρωμοκύττωμα — όγκο της μυελώδους μοίρας του επινεφριδίου, με διαφορετική προέλευση.
  • Μεταστάσεις άλλων καρκίνων στα επινεφρίδια — πολύ συχνότερες από το ACC σε ασθενείς με γνωστό άλλο καρκίνο (πνεύμονα, μαστού, μελάνωμα, νεφρού).

Περίπου 60% των ACC είναι λειτουργικοί και παράγουν ορμόνες, με συχνότερη την υπερκορτιζολαιμία (Cushing) και την υπερανδρογοναιμία (αρρενοποίηση). Σπανιότερα παράγουν αλδοστερόνη (νόσος Conn) ή οιστρογόνα. Ένα 40% είναι μη λειτουργικοί και εμφανίζονται με μηχανικά συμπτώματα ή τυχαία.

Επιδημιολογία και Παράγοντες Κινδύνου

Πρόκειται για σπάνια νόσο με ετήσια επίπτωση 0.7–2 περιπτώσεις ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Παρουσιάζει διττή κατανομή ηλικίας:

  • Πρώτη κορύφωση: παιδική ηλικία (< 5 ετών), συχνά συσχετίζεται με σύνδρομο Li-Fraumeni (μετάλλαξη TP53), Beckwith-Wiedemann.
  • Δεύτερη κορύφωση: 40–60 έτη — πλειονότητα περιπτώσεων.
  • Γυναίκες πάσχουν ελαφρώς συχνότερα από άντρες (1.5:1).

Γενετικά σύνδρομα προδιάθεσης

Σύνδρομο Li-Fraumeni (TP53)

Συσχέτιση με ACC σε παιδιά και νέους ενήλικες, καρκίνους μαστού, εγκεφάλου, σαρκώματα.

Σύνδρομο Beckwith-Wiedemann

Μακρογλωσσία, ομφαλοκήλη, υπερτροφία. Αυξημένος κίνδυνος ACC και νεφροβλαστώματος.

MEN1

Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία τύπου 1: παραθυροειδείς, υπόφυση, πάγκρεας. ACC σε υπο-ομάδα ασθενών.

Συγγενής υπερπλασία επινεφριδίων (CAH)

Σπάνια συσχέτιση με όγκους επινεφριδίων.

Σύνδρομο Lynch

Σπανίως συσχετίζεται. Πρόσφατη βιβλιογραφία αναγνωρίζει υπο-ομάδα ασθενών με ACC.

Συμπτώματα και Κλινική Εικόνα

Λειτουργικοί όγκοι (~60%)

  • Ταχέως εξελισσόμενο σύνδρομο Cushing
  • Αρρενοποίηση σε γυναίκες (υπερτρίχωση, βαθιά φωνή, αμηνόρροια, κλειτοριδομεγαλία)
  • Θηλεοποίηση σε άνδρες (γυναικομαστία, ατροφία όρχεων)
  • Μικτή ορμονική εικόνα συχνά υποψιαστική για κακοήθεια
  • Σπανιότερα: σύνδρομο Conn

Μη λειτουργικοί όγκοι (~40%)

  • Κοιλιακό άλγος / οσφυαλγία
  • Αίσθημα βάρους στο πλευρικό κοιλιακό
  • Ψηλαφητή μάζα στις προχωρημένες περιπτώσεις
  • Απώλεια βάρους, καχεξία
  • Συμπτώματα μεταστάσεων (συνήθως ήπαρ, πνεύμονες, οστά)

Χαρακτηριστικά υψηλής υποψίας κακοήθειας

  • Επινεφριδιακός όγκος > 6 cm.
  • Ταχεία αύξηση μεγέθους (> 1 cm/έτος).
  • Πυκνότητα CT > 20 HU με χαμηλό washout.
  • Ανομοιογενής δομή με νέκρωση/αιμορραγία.
  • Μεικτή υπερέκκριση κορτιζόλης + ανδρογόνων.
  • Ταχεία εμφάνιση κλινικής υπερέκκρισης.
  • Διήθηση παρακείμενων δομών στην απεικόνιση.

Διάγνωση και Σταδιοποίηση

Σύμφωνα με τις οδηγίες ESE/ENSAT 2018 και την αναθεώρηση 2023, η διαγνωστική προσέγγιση περιλαμβάνει:

1

Ολοκληρωμένος ορμονικός έλεγχος

Κορτιζόλη μετά καταστολή με 1 mg DST, ACTH, DHEA-S, τεστοστερόνη, ανδροστενεδιόνη, 17-OH-προγεστερόνη, οιστραδιόλη (στους άνδρες), αλδοστερόνη/ρενίνη, μετανεφρίνες πλάσματος ή ούρων. Ταυτόχρονη παραγωγή κορτιζόλης + ανδρογόνων είναι ισχυρά υποψιαστική για ACC.

2

CT επινεφριδίων με σκιαγραφικό

Μέγεθος, πυκνότητα HU, ομογένεια, όρια, washout, διήθηση παρακείμενων δομών (νεφρός, ήπαρ, διάφραγμα), επέκταση σε νεφρική φλέβα ή κάτω κοίλη φλέβα.

3

MRI κοιλιάς

Εκτίμηση αγγειακής επέκτασης (νεφρική φλέβα, IVC, δεξιός κόλπος), διήθηση παρακείμενων οργάνων. Ιδιαίτερα χρήσιμο σε νεαρούς ασθενείς και εγκύους.

4

18F-FDG PET/CT

Σταδιοποίηση μεταστατικής νόσου, διάκριση ACC από αδένωμα σε ασαφείς περιπτώσεις. Υψηλή πρόσληψη FDG υποστηρίζει κακοήθη φύση.

5

Ιστολογική επιβεβαίωση

Γίνεται ΜΕΤΑ τη χειρουργική εκτομή, με βάση το Weiss score (≥ 3 χαρακτηριστικά: μιτώσεις, νέκρωση, ατυπική μίτωση, διηθητικά όρια, αγγειακή ή φλεβική διήθηση κ.ά.). Σε επιλεγμένες περιπτώσεις ανεγχείρητης νόσου, μπορεί να γίνει βιοψία ΜΟΝΟ μετά αποκλεισμό φαιοχρωμοκυττώματος.

Σταδιοποίηση κατά ENSAT

Η σταδιοποίηση κατά ENSAT (European Network for the Study of Adrenal Tumors) είναι η πιο διαδεδομένη σήμερα, με σαφή προγνωστική αξία:

Στάδιο I

Όγκος ≤ 5 cm, εντοπισμένος, χωρίς διήθηση. 5ετής επιβίωση 60–80%.

Στάδιο II

Όγκος > 5 cm, εντοπισμένος, χωρίς διήθηση. 5ετής επιβίωση 40–70%.

Στάδιο III

Διήθηση παρακείμενων οργάνων ή θετικοί λεμφαδένες ή φλεβική διήθηση. 5ετής επιβίωση 20–50%.

Στάδιο IV

Απομακρυσμένες μεταστάσεις. 5ετής επιβίωση 5–15%.

Σημαντικό: Πέρα από το στάδιο, σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες είναι: η R0 πληρότητα εκτομής, ο δείκτης Ki-67, οι μιτώσεις/50 HPF και η υπερέκκριση κορτιζόλης.

Χειρουργική Θεραπεία

Η ριζική R0 χειρουργική εκτομή είναι ο μοναδικός θεραπευτικός στόχος ίασης. Παράμετροι:

  • Εκτομή «en bloc» του όγκου χωρίς ρήξη της κάψας (αποφυγή spillage).
  • Εκτομή πέριξ λιπώδους ιστού και τυχόν ύποπτων λεμφαδένων.
  • Σε διήθηση παρακείμενων οργάνων: συγχρόνως νεφρεκτομή, σπληνεκτομή ή ηπατεκτομή τμήματος όπου χρειάζεται.
  • Σε φλεβική επέκταση: θρομβεκτομή IVC με συνεργασία αγγειοχειρουργού/καρδιοχειρουργού.

Ανοιχτή προσέγγιση

Προτιμάται για όγκους > 6 cm ή με ύποπτα/διηθητικά χαρακτηριστικά. Επιτρέπει πλήρη ογκολογική εκτομή και αντιμετώπιση φλεβικής επέκτασης.

Λαπαροσκοπική προσέγγιση

Επιλέγεται μόνο σε επιλεγμένες περιπτώσεις ACC: μικρό μέγεθος (< 6 cm), σαφή όρια, απουσία διηθητικών χαρακτηριστικών, και μόνο από έμπειρη χειρουργική ομάδα. Δείτε: Λαπαροσκοπική Επινεφριδεκτομή.

Καθοριστική σημασία της εξειδίκευσης: Πολλαπλές μελέτες δείχνουν σημαντικά καλύτερη επιβίωση σε ασθενείς που χειρουργούνται σε κέντρα μεγάλου όγκου με εξειδίκευση στον ACC. Η παραπομπή σε εξειδικευμένο κέντρο είναι αυστηρή σύσταση των οδηγιών ESE/ENSAT.

Συμπληρωματική Θεραπεία

Mitotane (o,p'-DDD)

Το βασικό φάρμακο της θεραπείας ACC. Χορηγείται από του στόματος για 2–5 χρόνια, με στόχο επίπεδα αίματος 14–20 mg/L. Συνιστάται σε υψηλού κινδύνου σταδίου I-III μετεγχειρητικά (Ki-67 > 10%, R1/Rx εκτομή, στάδιο III) και σε μεταστατική νόσο. Έχει σημαντικές παρενέργειες (γαστρεντερικές, νευρολογικές, επινεφριδιακή ανεπάρκεια — απαιτείται υδροκορτιζόνη υποκατάστασης).

Χημειοθεραπεία EDP-M (μελέτη FIRM-ACT)

Συνδυασμός Etoposide + Doxorubicin + Cisplatin + Mitotane είναι η πρώτη γραμμή σε προχωρημένη/μεταστατική νόσο, με τεκμηριωμένο όφελος έναντι streptozotocin/mitotane (Fassnacht et al., NEJM 2012).

Ακτινοθεραπεία

Συμπληρωματικά στην κοίτη του όγκου σε R1/Rx εκτομή ή σε υψηλού κινδύνου ασθενείς. Παρηγορητική σε οστικές ή εγκεφαλικές μεταστάσεις.

Νεότερες θεραπείες

Στοχευμένες θεραπείες (αναστολείς IGF-1R, mTOR), immunotherapy (pembrolizumab) μελετώνται σε κλινικές μελέτες. Συνιστάται συμμετοχή σε μελέτες σε εξειδικευμένα κέντρα.

Παρακολούθηση και Πρόγνωση

Η μετεγχειρητική παρακολούθηση είναι εφ’ όρου ζωής:

  • Πρώτα 2 χρόνια: CT θώρακα/κοιλιάς + ορμονικός έλεγχος κάθε 3 μήνες.
  • Έτη 2–5: κάθε 4–6 μήνες.
  • Μετά τα 5 έτη: ετησίως, εφ’ όρου ζωής.
  • Επίπεδα mitotane και ορμονική παρακολούθηση κατά τη διάρκεια θεραπείας.
  • Έλεγχος επινεφριδιακής υποκατάστασης (υδροκορτιζόνη/φλουδροκορτιζόνη) σε όσους έλαβαν mitotane.

Συνοψίζοντας: Ο καρκίνος επινεφριδίων είναι σπάνια αλλά σοβαρή νόσος. Η σωστή διάγνωση, η πλήρης χειρουργική εκτομή σε εξειδικευμένο κέντρο και η κατάλληλη συμπληρωματική θεραπεία βελτιώνουν δραστικά την πρόγνωση. Η διεπιστημονική φροντίδα από ουρολόγο, ογκολόγο, ενδοκρινολόγο και ακτινοθεραπευτή είναι θεμελιώδης.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Τι είναι ο καρκίνος επινεφριδίων (αδρενοφλοιϊκό καρκίνωμα);

Είναι σπάνια κακοήθης νεοπλασία που προέρχεται από τον φλοιό του επινεφριδίου (ACC – Adrenocortical Carcinoma). Έχει επιθετική βιολογία, συχνά παράγει ορμόνες (κορτιζόλη, ανδρογόνα, αλδοστερόνη) και η συνολική πρόγνωση εξαρτάται από το στάδιο διάγνωσης. Είναι διαφορετικός από τις μεταστάσεις άλλων καρκίνων στα επινεφρίδια.

Πόσο σπάνιο είναι;

Πολύ σπάνιο: η ετήσια επίπτωση είναι 0.7–2 περιπτώσεις ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Παρουσιάζει διττή κατανομή ηλικίας — μικρή κορύφωση στην παιδική ηλικία και κύρια κορύφωση μεταξύ 40–60 ετών. Οι γυναίκες προσβάλλονται ελαφρώς συχνότερα.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Περίπου 60% των περιπτώσεων είναι λειτουργικοί όγκοι: σύνδρομο Cushing με ταχεία εξέλιξη, ταχεία αρρενοποίηση σε γυναίκες (υπερτρίχωση, αλλαγή φωνής), σπανιότερα σύνδρομο Conn ή θηλεοποίηση σε άνδρες. Η μη λειτουργική νόσος εμφανίζεται με κοιλιακό άλγος, οσφυαλγία, αίσθημα βάρους ή ψηλαφητή μάζα.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Συνδυάζει: ορμονικό έλεγχο (κορτιζόλη, DHEA-S, ανδρογόνα, μετανεφρίνες, ARR), CT επινεφριδίων (μέγεθος συχνά > 6 cm, ανομοιογενής δομή, υψηλή πυκνότητα HU > 20, ασαφή όρια), MRI για επέκταση σε νεφρική φλέβα/κάτω κοίλη φλέβα, και FDG-PET/CT για σταδιοποίηση. Η ιστολογική διάγνωση τίθεται μετά τη χειρουργική εκτομή με βάση το Weiss score.

Ποιοι παράγοντες δείχνουν ότι ένας επινεφριδιακός όγκος είναι κακοήθης;

Σύμφωνα με τις οδηγίες ESE/ENSAT 2018 (αναθεώρηση 2023): μέγεθος > 4 cm (ιδίως > 6 cm), πυκνότητα CT > 10 HU με χαμηλό washout, ασαφή όρια, ανομοιογενής δομή, νέκρωση/αιμορραγία, ταχεία αύξηση μεγέθους, υπερανδρογοναιμία ή ταχέως εξελισσόμενο σύνδρομο Cushing, και τοπικά διηθητικά χαρακτηριστικά.

Ποια είναι η θεραπεία;

Πρώτη γραμμή είναι η ριζική χειρουργική εκτομή σε εξειδικευμένο κέντρο, συνήθως με ανοιχτή προσέγγιση για όγκους > 6 cm ή με ύποπτα χαρακτηριστικά. Η λαπαροσκοπική προσέγγιση επιλέγεται μόνο σε επιλεγμένες περιπτώσεις. Συμπληρωματική θεραπεία με mitotane και, ανάλογα με το στάδιο, χημειοθεραπεία (EDP-M) ή ακτινοθεραπεία.

Τι είναι το mitotane;

Είναι το βασικό φάρμακο της θεραπείας του ACC. Δρα ειδικά στον φλοιό του επινεφριδίου, καταστρέφοντας καρκινικά κύτταρα και αναστέλλοντας τη στεροειδογένεση. Χορηγείται από του στόματος για μήνες έως χρόνια, με στενή παρακολούθηση επιπέδων αίματος (στόχος 14–20 mg/L) και αντιμετώπιση παρενεργειών (γαστρεντερικές, νευρολογικές, υποφυσιακή υποθυρεοειδική επινεφριδιακή ανεπάρκεια).

Ποια είναι η πρόγνωση;

Εξαρτάται από το στάδιο. Σύμφωνα με τη σταδιοποίηση ENSAT, η 5ετής επιβίωση είναι: στάδιο I 60–80%, στάδιο II 40–70%, στάδιο III 20–50%, στάδιο IV (μεταστατικό) 5–15%. Η ριζική R0 εκτομή και η συμπληρωματική θεραπεία βελτιώνουν σημαντικά τις πιθανότητες ίασης. Η παρακολούθηση είναι εφ’ όρου ζωής.

Σχετικά Θέματα

Κλείστε το Ραντεβού σας στη Ρόδο

Σε υποψία ή διάγνωση καρκίνου επινεφριδίων, ο χρόνος και η εξειδίκευση είναι κρίσιμοι παράγοντες. Η σωστή σταδιοποίηση και η ριζική χειρουργική εκτομή σε συνεργασία με εξειδικευμένα ογκολογικά κέντρα προσφέρουν τις καλύτερες δυνατές πιθανότητες.

Εθνικής Αντιστάσεως 18, 2ος Όροφος, Ρόδος+30 2241 031123Κλείστε Ραντεβού

Βιβλιογραφία – Πηγές

  1. Fassnacht M, et al. European Society of Endocrinology Clinical Practice Guidelines on the management of adrenocortical carcinoma in adults (2018, ESE/ENSAT) — academic.oup.com
  2. Fassnacht M, et al. Combination chemotherapy in advanced adrenocortical carcinoma (FIRM-ACT) — NEJM 2012 — nejm.org
  3. NIH / National Cancer Institute: Adrenocortical Carcinoma Treatment (PDQ) — cancer.gov
  4. ESMO Clinical Practice Guidelines on Adrenocortical Carcinoma — esmo.org

Ιατρική επιμέλεια

Δρ. Μαρίνος Βασίλας — Ουρολόγος Ρόδος

Δρ. Μαρίνος Βασίλας, Ουρολόγος – Ανδρολόγος

Ο Δρ. Μαρίνος Βασίλας ασκεί ιδιωτική ουρολογική πράξη στη Ρόδο, με ιδιαίτερη εμπειρία στη χειρουργική ογκολογία επινεφριδίων και στη συνεργατική διαχείριση ασθενών με αδρενοφλοιϊκό καρκίνωμα μαζί με εξειδικευμένα ογκολογικά κέντρα. Καθοδηγεί τους ασθενείς σε όλα τα στάδια της διαγνωστικής και θεραπευτικής διαδικασίας με βάση τις πιο πρόσφατες διεθνείς οδηγίες.

Δείτε το πλήρες βιογραφικό

Χρειάζεστε Ουρολογική Φροντίδα;

Κλείστε το ραντεβού σας σήμερα για να λάβετε την υψηλού επιπέδου φροντίδα που αξίζετε.