top of page

(Κάμψη πέους)Νόσος Peyronie

Νόσος Peyronie

Τι είναι η Νόσος του Peyronie;
 

Η νόσος του Peyronie, γνωστή επίσης ως κάμψη του πέους ή σύνδρομο του Peyronie, είναι μια παθολογική κατάσταση που επηρεάζει το ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα και ειδικότερα το πέος. Χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη ινώδους ιστού, που αναφέρεται ως πλάκα, μέσα στον ιστό του πέους. Αυτή η πλάκα μπορεί να προκαλέσει διάφορα συμπτώματα, με την κάμψη (κυρτότητα) του πέους να είναι το πιο συχνό και εμφανές.

Τί είναι η ουρολοίμωξη;
Συμπτωματολογία

Αίτια και Παράγοντες Κινδύνου

Η νόσος του Peyronie είναι παθολογική οντότητα που μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική υγεία των ανδρών. Ενώ η ακριβής αιτία δεν είναι πάντα ξεκάθαρη, πολλοί παράγοντες θεωρούνται ότι συμβάλλουν στην ανάπτυξη της νόσου Peyronie. Η κατανόηση αυτών των αιτιών και παραγόντων κινδύνου μπορεί να απαντήσει στο γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς σε αυτή την κατάσταση από άλλους.
 

Αίτια:

Μικροτραυματισμοί ή Τραυματισμοί:

  • Ενα απ τα κυριότερα αίτια που σχετίζονται με την εμφάνιση της νόσου Peyronie είναι ο μικροτραυματισμός ή ο τραυματισμός του πέους. Αυτοί οι τραυματισμοί μπορεί να συμβούν κατά τη σεξουαλική δραστηριότητα, ατυχήματα, ή άλλα φυσικά γεγονότα.

  • Επαναλαμβανόμενοι ή απαρατήρητοι τραυματισμοί του πέους μπορεί να πυροδοτήσουν μια φλεγμονώδη αντίδραση που τελικά οδηγεί στη δημιουργία ινώδων πλακών, ένα βασικό χαρακτηριστικό της νόσου του Peyronie.

Γενετική Προδιάθεση:

  • Κάποια άτομα εμφανίζουν γενετική προδιάθεση για τη νόσο Peyronie. Ύπαρξη αναφερόμενου περιστατικού στο στενό οικογενειακό περιβάλον, ενδέχεται να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου.

  • Αν και η γενετική προδιάθεση παίζει ρόλο, είναι σημαντικό να επισημάνουμε  ότι όχι όλα τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό της νόσου Peyronie θα αναπτύξουν την κατάσταση.

Διαταραχές του Συνδετικού Ιστού:

  • Η νόσος Peyronie έχει συσχετιστεί με καταστάσεις που επηρεάζουν τη δομή των συνδετικών ιστών, όπως διαταραχές του κολλαγόνου(π.χ νόσος Dupuytren). Αυτές οι διαταραχές μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητα του σώματος να επιδιορθώσει τη ζημιά των ιστών, συμβάλλοντας πιθανώς στη δημιουργία πλακών στο πέος.

Φλεγμονή και Ουλοποίηση:

  • Η φλεγμονή μέσα στον ιστό του πέους και η επακόλουθη δημιουργία ουλής θεωρούνται βασικές διαδικασίες στην ανάπτυξη της νόσου Peyronie.

  • Η χρόνια φλεγμονή και ουλοποίηση μπορούν να αλλάξουν την ελαστικότητα και τη δομή του ιστού του πέους, οδηγώντας στην εμφάνιση κάμψης (κυρτότητα) και άλλα συμπτώματα. 
     

Παράγοντες Κινδύνου:

Ηλικία:

Η νόσος του Peyronie διαγιγνώσκεται πιο συχνά σε άνδρες μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας, συνήθως μεταξύ των ηλικιών 40 και 70. Ωστόσο, μπορεί να συμβεί και σε νεότερα άτομα.

Οικογενειακό Ιστορικό:

Η ύπαρξη οικογενειακού ιστορικού της νόσου Peyronie μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης της, υποδηλώνοντας μια γενετική προδιάθεση. 
Σεξουαλική Δραστηριότητα:

Η έντονη σεξουαλική δραστηριότητα, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο τραυματισμού του πέους και, συνεπώς, την εμφάνιση της νόσου Peyronie.

Παθολογικές Καταστάσεις:

Ορισμένες παθολογικές καταστάσεις, όπως η νόσος Dupuytren (μια κατάσταση του χεριού που χαρακτηρίζεται από την πάχυνση του ιστού της παλάμης) και αυτοάνοσες διαταραχές, έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Peyronie.

Κάπνισμα:

Το κάπνισμα θεωρείται πιθανός παράγοντας κινδύνου για τη νόσο του Peyronie. Οι τοξίνες στα τσιγάρα μπορούν να συμβάλλουν σε προβλήματα αγγειακών και συνδετικών ιστών, τα οποία μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση.

Φαρμακευτική Αγωγή:

Ορισμένα φάρμακα, ειδικά εκείνα που επηρεάζουν τη ροή του αίματος και την καρδιαγγειακή υγεία, μπορεί να συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Peyronie.

Αιτιολογία

Σημεία και Συμπτώματα της Νόσου Peyronie
 

Η νόσος Peyronie αποτελεί μία παθολογική κατάσταση που μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη σεξουαλική υγεία και την ποιότητα ζωής των ανδρών. Η αναγνώριση των σημείων και των συμπτωμάτων της νόσου Peyronie είναι σημαντική για άτομα που αναζητούν πληροφορίες και υποστήριξη. Η ενότητα αυτή έχει σκοπό να ρίξει φώς στα συχνότερα στοιχεία που αφορούν αυτή την κατάσταση.

  • Κάμψη του Πέους:

Ένα από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της νόσου Peyronie είναι η κάμψη του πέους. Ο όρος κάμψη αναφέρεται σε μια παθολογική καμπυλωτή μορφή του πέους κατά τη διάρκεια της στύσης. Η κάμψη αυτή μπορεί να ποικίλει σε βαρύτητα και κατεύθυνση, οδηγώντας σε πλήθος διαφορετικών γωνιώσεων και σχημάτων.

Η καμπυλότητα μπορεί να δυσκολεύει ή να καθιστά δυσχερή τη σεξουαλική επαφή για και τους δύο συντρόφους.

  • Πόνος ή Ενόχληση:

Πολλοί ασθενείς με νόσο Peyronie αισθάνονται πόνο ή ενόχληση κατά τη στύση. Ο πόνος σχετίζεται με την επιμήκυνση ή την κάμψη του πέους λόγω της παρουσίας ινώδους πλάκας.

Ο ένταση του πόνου μπορεί να ποικίλει από ελαφρύ έως έντονο και μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική δραστηριότητα.

  • Στυτική Δυσλειτουργία(ΣΔ):

Η νόσος Peyronie μπορεί να οδηγήσει σε στυτική δυσλειτουργία, καθιστώντας δύσκολο το να επιτευχθεί ή να διατηρηθεί ικανοποιητική στύση για σεξουαλική επαφή.

Η στυτική δυσλειτουργία μπορεί να προκύψει από την ανατομική διαταραχή που προκαλούν οι πλάκες ή από το ψυχολογικό αντίκτυπο της κατάστασης.

  • Δυσμορφία του Πέους:

Η παρουσία Ινώδους πλάκας μπορεί να προκαλέσει εμφανείς παραμορφώσεις στο σώμα του πέους. Αυτές οι παραμορφώσεις μπορεί να εκδηλωθούν ως στενότητα παρόμοια με τον λαιμό μίας κλεψίδρας ή ως οδοντωτή μορφολογία.

  • Συρρίκνωση του Πέους:

Η νόσος Peyronie μπορεί να οδηγήσει σε εμφανή συρρίκνωση του πέους λόγω της κάμψης. Αυτό μπορεί να είναι στρεσογόνο για τα άτομα που το βιώνουν.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το πραγματικό μέγεθος του πέους παραμένει ίδιο, ωστόσο η η εμφάνιση του δινει αυτη την εντύπωση.

  • Συναισθηματικός και Ψυχολογικός αντίκτυπος:

Η αντιμετώπιση των σεξουαλικών προβλημάτων αλλα και της ανατομικής δυσμορφίας του πέους που σχετίζονται με τη νόσο Peyonie μπορεί να έχουν ενα έντονο συναισθηματικό και ψυχολογικό αντίκτυπο.

Τα πάσχοντα άτομα μπορεί να βιώσουν άγχος, κατάθλιψη, ένταση και δυσκολίες στις σχέσεις τους λόγω αυτών των αλλαγών.

  • Δυσκολίες στη Στυτική Λειτουργία:

Η νόσος του Peyronie μπορεί να οδηγήσει σε δυσκολίες στη σεξουαλική λειτουργικότητα, συμπεριλαμβανομένης της μειωμένης σεξουαλικής επιθυμίας (μειωμένη lipido), της μειωμένης σεξουαλικής ορμής και της αγχώδους απόδοσης.

Αυτές οι προκλήσεις μπορούν να επηρεάσουν τόσο τον ασθενή όσο και την σύντροφό του.

Διάγνωση
 

Η διάγνωση της νόσου του Peyronie περιλαμβάνει μια εκτενή ιατρική αξιολόγηση με σκοπό την επιβεβαίωση της παρουσίας της κατάστασης, την αξιολόγηση του βαθμού της βαρύτητας της και τον καθορισμό του καλύτερου τρόπου αντιμετώπισής της. Η έγκαιρη διάγνωση είναι ουσιώδης για την αποτελεσματική διαχείριση της κατάστασης και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Σε αυτήν την ενότητα, θα εξετάσουμε τα κύρια στοιχεία της διάγνωσης της νόσου του Peyronie.
 

Κλινική Αξιολόγηση:

Η διαδικασία διάγνωσης της νόσου Peyronie ξεκινά συνήθως με μια λεπτομερή κλινική αξιολόγηση που πραγματοποιείται από τον ανδρολόγο.

Κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης, ιατρός θα ζητήσει ένα λεπτομερές ιατρικό ιστορικό, θα σας ρωτήσει εαν υπάρχουν συνοδά προβλήματα υγείας και πως αντιμετωπίζονται, θα προβεί σε κλινική εξέταση και ίσως χρειαστεί και εργαστηριακός αλλα και απεικονιστικός έλεγχος.

Κλινική Εξέταση:

Η κλινική εξέταση αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο στη διάγνωση της νόσου Peyronie. Ο ιατρός θα εξετάσει το πέος και με την ψηλάφηση θα προσπαθήσει να εντοπίσει τυχόν ινώδη πλάκα, κάποια εμφανή κάμψη του πέους ή άλλων ανωμαλιών.

Απεικονιστικός Έλεγχος:

Για την επιβεβαίωση της διάγνωσης και τον προσδιορισμό της έκτασης της κατάστασης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί απεικονιστικός έλεγχος του πέους. Το υπερηχογράγημα είναι μια συνηθισμένη απεικονιστική μέθοδος που χρησιμοποιείται για την εκτίμση των πλακών και του βαθμού της κάμψης.

Η υπερηχογραφία επιτρέπει μια λεπτομερή εξέταση της δομής του πέους και μπορεί να βοηθήσει στην καθοδήγηση των αποφάσεων θεραπείας.

Ατομικό Ιστορικό:

Η παροχή μιας πλήρους ιστορίας υγείας είναι ζωτικής σημασίας κατά τη διαδικασία διάγνωσης. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει πληροφορίες για προηγούμενους τραυματισμούς, επεμβάσεις, φαρμακευτική αγωγή και οποιεσδήποτε υποκείμενες παθήσεις υγείας.

Η οικογενειακή ιστορία της νόσου του Peyronie μπορεί επίσης να είναι σημαντική σε κάποιες περιπτώσεις.

Αξιολόγηση του Πόνου:

Ο ιατρός μπορεί να ρωτήσει για τον πόνο ή τη ενόχληση που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια των στύσεων, καθώς αυτό είναι ένα συχνό σύμπτωμα που σχετίζεται με τη νόσο Peyronie.

Η ακριβής αναφορά του πόνου και των χαρακτηριστικών του μπορεί να βοηθήσει στον θεραπευτικό προσανατολισμό.

Συζήτηση Συμπτωμάτων και Επιπτώσεων:

Η ανοικτή επικοινωνία μεταξύ του ασθενούς και ιατρού είναι ουσιώδης. Οι ασθενείς πρέπει να συζητήσουν τα συμπτώματά τους, την επίδρασή τους στην στυτική τους λειτουργία και κάθε συναισθηματική ή ψυχολογική ανησυχία που βιώνουν.

Αυτή η συζήτηση βοηθά στην προσαρμογή των επιλογών θεραπείας για να ανταποκριθούν στις ατομικές ανάγκες και ανησυχίες.

Συζήτηση Επιλογών Θεραπείας:

Αφού η διάγνωση επιβεβαιωθεί, ο ιατρός θα συζητήσει τις θεραπευτικές επιλογές με βάση τον βαθμό της κάμψης και την επίδρασή της στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Οι επιλογές θεραπείας μπορεί να περιλαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή, ενέσεις,  ή χειρουργικές επεμβάσεις, ανάλογα με την κάθε περίπτωση.

Παράγοντες κινδύνου

Θεραπευτικές επιλογές 

Η νόσος του Peyronie είναι μια κατάσταση που μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη σεξουαλική υγεία και την ποιότητα ζωής των ανδρών. Ευτυχώς, υπάρχουν διάφορες θεραπευτικές επιλογές για να αντιμετωπιστούν τα συμπτώματα και οι προκλήσεις που σχετίζονται με αυτήν την κατάσταση. Σε αυτήν την ενότητα, θα εξετάσουμε τις διάφορες προσεγγίσεις στη θεραπεία της νόσου Peyronie, καλύπτοντας εύρος από συντηρητικά μέτρα έως χειρουργικές επεμβάσεις.

  1. Παρακολούθηση και Παρακολούθηση:

Για άτομα με ελαφριά ή σταθερή νόσο του Peyronie, μια συντηρητική προσέγγιση περιλαμβάνει παρακολούθηση και αναμονή. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατάσταση μπορεί να σταθεροποιηθεί ή ακόμα και να βελτιωθεί μόνη της με τον χρόνο.

Τα τακτικά ραντεβού με τον ιατρό είναι ουσιώδη για να παρακολουθείται η εξέλιξη των συμπτωμάτων και να καθορίζεται εάν είναι απαραίτητη περαιτέρω θεραπεία.

  1. Φαρμακευτική Αγωγή:

Φάρμακα δια στόματος: Ορισμένα άτομα με νόσο Peyronie μπορεί να επωφεληθούν μία φαρμακευτική αγωγή. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Πεντοξιφυλλίνη: Ένα φάρμακο που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του μεγέθους των πλακών και στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος.

  • Κολλαγενάση Κλοστριδίου Ιστολυτικό Ιστολυτικό (CCH): Ένα ένεσιμο ένζυμο που ενδέχεται να διαλύσει το ινώδη πλάκα.

  1. Ενδοπεικές ενέσεις:

Τα φάρμακα που ενέστειλαν μπορεί να χορηγηθούν απευθείας στις πλάκες εντός του πέους. Συνήθεις φάρμακα για τη νόσο του Peyronie περιλαμβάνουν:

  • Βεραπαμίλη: Είναι ένας αναστολέας ασβεστίου που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της ινώδους πλάκας.

  • Ίντερφερονη: Μια πρωτεΐνη που μπορεί να βοηθήσει στη διάσπαση του ινώδους ιστού στις πλάκες.

Αυτές οι ενέσεις πραγματοποιούνται συνήθως από έναν ειδικό ιατρό.

  1. Μη Χειρουργικές Διαδικασίες:

Οι μη χειρουργικές θεραπείες για τη νόσο Peyronie στοχεύουν στην αντιμετώπιση της κάμψης του πέους και τη βελτίωση της σεξουαλικής λειτουργίας χωρίς χειρουργική επέμβαση. Αυτές οι διαδικασίες περιλαμβάνουν:

  • Συσκευές Μεγένθυσης Πέους: Αυτές οι συσκευές τοποθετούνται στο πέος και ασκούν ήπια, συνεχή έλξη για τον καλύτερο δυνατό ευθειασμό της κάμψης.

  • Θεραπεία Με Κρουστικά Κύματα: Χαμηλής έντασης κρουστικά κύματα ενδέχεται να βετλιώσουν την επούλωση των ιστών και να μειώσουν το μέγεθος των πλακών.

  • Ενδοπεικές Θεραπείες: Η έγχυση ενέσιμων φαρμάκευτικών ουσιών απευθείας στις πλάκες,  μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του μεγέθους των πλακών και της κάμψης.

  1. Χειρουργικές Επεμβάσεις:

Οι χειρουργικές επιλογές λαμβάνονται υπόψη όταν τα συντηρητικά μέτρα δεν έχουν προσφέρει ικανοποιητικά αποτελέσματα ή όταν η βαρύτητα της νόσου προχωρημένη. Οι χειρουργικές επεμβάσεις περιλαμβάνουν:

  • Τεχνική Nesbit ή πτύχωση του ινώδους χιτώνα: Η τοποθέτηση παράλληλων μη-απορροφήσιμων ραμμάτων στον ινώδη χιτώνα κοντά στο κέντρο της κάμψης προκαλεί ευθειασμό του πέους χωρίς να επηρεάζεται η ουρήθρα και τα νευραγγειακά δεμάτια.

  • Τοποθέτηση μοσχεύματος (Graft): Αφαίρεση της ινώδους πλάκας και τοποθέτηση ειδικών βιολογικών ή σύνθετων μοσχευμάτων. Συνοδεύεται από μικρότερη μετεγχειρητική μείωση του πέους, αλλά και από μεγαλύτερα ποσοστά μετεγχειρητικής στυτικής δυσλειτουργίας

  • Τοποθέτηση ενδοπεικής πρόθεσης: Για άτομα με νόσο Peyronie και σοβαρή στυτική δυσλειτουργία, ενδέχεται να σας προταθεί η τοποθέτηση μιας πεϊκής πρόθεσης, η οποία αποτελεί μέθοδο εκλογής στους ασθενείς με αγγειακές βλάβες, στυτική δυσλειτουργία και κάμψη του πέους.

Επιπλοκές
Εργαστηριακές εξετάσεις και διάγνωση
 

.

Εργαστηριακός έλεγχος & Διάγνωση
bottom of page